Hoe steun je iemand na een miskraam?

Hoe steun je iemand na een miskraam?

Een miskraam is een verdrietige gebeurtenis, die je niemand toewenst. Iemands droom valt in duigen, misschien wel na heel lang proberen om zwanger te worden. Hoe de vrouw in kwestie de miskraam ervaart is natuurlijk verschillend, maar iedere vrouw heeft recht op haar eigen manier van omgaan met dit verdriet. En wat kan jij, als vriendin of bijvoorbeeld zus, daarin betekenen?

Niet oordelen

Laat in de eerste plaats je oordelen los. Laat haar zelf bepalen hoe ze ermee omgaat. Vind je dat ze er te veel heisa van maakt of juist niet? Laat haar!

Laat haar praten

Natuurlijk is hierin haar de gelegenheid geven om er over te praten een groot goed. Laat haar zelf haar verhaal doen! Kom niet met opmerkingen als ‘zo is het leven nu eenmaal’. Dat soort dooddoeners doen meer kwaad dan goed. Eigenlijk hoef je helemaal niet zo veel te zeggen, er gewoon zijn is vaak al genoeg. En gewoon meeleven. Oplossingen aandragen, wat je vaak zo graag doen wilt, is in dit geval helemaal niet aan de orde. Die oplossing is er immers niet!

Wees er voor haar

Maak haar duidelijk dat je er voor haar zult zijn. Niet alleen in woorden, maar laat het ook merken. Ook al zal ze misschien niet willen praten of iets willen gaan doen, kan je toch laten merken dat ze niet alleen staat. App gewoon vrijblijvend een paar lieve woorden aan haar door. Stuur een lief kaartje. Of vraag haar zelf wat ze wel graag zou willen. Neem alleen geen genoegen met een simpel ‘gaat wel’ als je vraagt hoe het gaat. Wil ze echt niet praten? Tja, dan zal je dat toch echt moeten accepteren.

lijn groen
Hoe steun je iemand na een miskraam?
lijn groen

Er zit geen tijdslimiet aan

Rouwen is een persoonlijk iets. Ook deze rouw. Het ene stel zal direct weer willen proberen om zwanger te worden, terwijl de anderen dat juist voor zich uit schuiven. Bemoei je hier niet mee! Voor de één zal een nieuwe zwangerschap het verdriet om de miskraam naar de achtergrond doen verschuiven. Terwijl voor de ander juist een schuldgevoel naar boven komt. Het was misschien nog heel klein, maar was wel het beginnende leventje van je kindje. Ook hierin moet je respect tonen naar hoe de mensen er mee om willen of kunnen gaan.

Wat zeg je dus beter niet?

Even in het kort een aantal voorbeelden wat je beter niet kunt zeggen:

  • Je kunt in ieder geval zwanger worden
  • Ach, je bent nog jong
  • Probeer maar snel weer zwanger te worden!
  • Kom op, je was nog maar net zwanger
  • Ik weet hoe je je voelt (echt niet, dat weet je niet!)
  • Kom op, stel je niet aan, er zijn ergere dingen
  • Dan was er iets mee aan de hand, dus dit is maar beter zo

Wat doe je beter wel

  • Bied je hulp aan bij praktische zaken, zoals het huishouden of even op de andere kinderen passen
  • Laat haar praten zoveel ze wil
  • Wacht niet tot zij contact op neemt, maar neem zelf het heft in handen!
  • Laat merken dat het niet alleen maar loze woorden zijn, maar wees er echt voor haar!

Depressief?

Heb je het gevoel dat de moeder niet gewoon somber en verdrietig is, maar dat haar gedragingen meer op een depressie beginnen te lijken? Lukt praten niet met haar zelf? Natuurlijk is het goed om je zorgen te uiten! Kijk eens of je wel met de partner om de tafel kan gaan zitten. Maar je mag ook best je zorgen uiten naar de vrouw in kwestie toe. Voorkom dat je verwijtende dingen zegt waaruit lijkt dat je het haar kwalijk neemt, maar laat merken dat je om haar geeft en je juist zorgen om haar maakt. Misschien is alleen al zo’n gesprek een keerpunt, anders kan je haar aanbieden om haar te helpen. Je kunt haar helpen door samen naar hulpverleners te zoeken, bijvoorbeeld. Of bij praktische zaken.

Welke hulpverlening?

Er zijn lotgenoten contacten die je bijvoorbeeld via internet kunt vinden. Of stel voor om bij de huisarts langs te gaan. Daarnaast kan ze ook gewoon even een steuntje in de rug nodig hebben. Iemand die haar aanspoort om iets nieuws op te pakken, bijvoorbeeld. Nu kan het soms beter werken als dat juist niet een vriendin of familielid is, maar een onbekende. Dan zou een coach ook een idee kunnen zijn. Vaak laagdrempeliger dan een psycholoog, maar kan wel net de juiste stap zijn.

liefs Wil

Meer informatie

Verlies van je kindje (ervaringen)
Rouwverwerking en autisme
Afscheidsmuziek, als troostende woorden tekort schieten
Hoe kun je troosten?
Omgaan met verdriet

Bronvermelding

Tekst: Wil Cats
© foto: 123rf.com

lijn groen peuteren
BabyBaby

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *