Twintigers overwegend gelukkig

Twintigers van nu zijn overwegend gelukkig. Gemiddeld geeft de twintiger zijn leven een 7,4 op de vraag ‘kun je aangeven hoe gelukkig je je de afgelopen maanden hebt gevoeld?’
Ruim de helft (52%) van de twintigers waardeert zijn leven met een 8, 9 of 10, een derde (31%) geeft een 7 en tien procent een 6. Toch nog zes procent geeft zijn gelukstoestand een onvoldoende. Er is weinig verschil tussen mannen of vrouwen, begin- of eindtwintigers of laag- of hoger opgeleide twintigers.

Positiever over zichzelf dan over de wereld

Nagenoeg alle twintigers (95%; 35% zeer positief, 60% tamelijk positief) zien hun eigen toekomst positief in, slechts vier procent zegt ‘tamelijk negatief’. Over de toekomst van ‘de wereld om je heen’ is men beduidend pessimistischer: 78 procent is positief, 20 procent negatief.

Als de huidige twintigers zich vergelijken met de generatie twintigers van twintig jaar geleden (de veertigers van nu) is déze generatie twintigers per saldo niet pessimistisch. Ruim vier op de tien (43%) denken dat de vooruitzichten van de huidige generatie niet beter of slechter zijn dan die van de vorige generatie, 27 procent denkt dat ze beter zijn en 29 procent denkt dat ze slechter zijn.
Wel is er een duidelijk verschil in toekomstperspectief voor de verschillende opleidingsniveaus. Hoger opgeleiden zijn per saldo positiever dan lager en middelbaar opgeleiden. Van de hoger opgeleiden denkt een derde (33%) dat de ‘vooruitzichten voor mijn generatie beter zijn dan die van de vorige generatie’, een vijfde (20%) denkt dat ze juist slechter zijn. Onder lager opgeleiden is dat omgekeerd: een vijfde (21%) denkt dat de vooruitzichten beter zijn, een derde (35%) denkt het tegenovergestelde.

Partner belangrijkst in leven twintigers

De partner (vriend/ vriendin/ echtgenoot/ echtgenote) is voor de twintigers duidelijk het belangrijkst: een derde noemt dit het belangrijkst, een vijfde zet het op de tweede plaats. Vooral voor eindtwintigers (25-29 jaar) is dit erg belangrijk. Mannen en vrouwen, laag- en hoogopgeleiden denken hier ongeveer hetzelfde over.
Zelfontplooiing komt voor bijna een vijfde van de twintigers op de eerste plaats. Dit zijn veelal hoger opgeleide twintigers (hbo, wo: 26% noemt het als eerste, 8% als tweede). De familie (afgezien van de partner en eventuele kinderen) is eveneens zeer bepalend voor het geluk van twintigers, vooral in tweede instantie noemt men dit vaak. Opvallend is dat vrouwen de familie vaker noemen dan mannen.

Heel erg hedonistisch kunnen we de hedendaagse twintigers niet noemen: slechts tien procent zet plezier op de eerste plaats, veertien procent op de tweede plaats. Vooral hogerop geleiden en begintwintigers vinden plezier belangrijk.

Gezondheid, tenslotte, scoort relatief hoog, maar ook vooral in tweede instantie. Lager opgeleiden noemen dit relatief vaak.

Verder valt op dat de twintigers niet erg idealistisch genoemd kunnen worden: slechts twee procent noemt ‘een zinvolle bijdrage leveren aan de wereld’. En echte workaholics zijn het evenmin: vijf procent vindt zijn of haar werk het belangrijkst, zeven procent het op een na belangrijkst - waarbij nauwelijks verschil tussen de verschillende groepen (sekse, leeftijd, opleiding) te bespeuren is.

Twintiger wil goed doen

Ondanks het eerder geconstateerde bescheiden idealisme blijkt dat veel twintigers het wel degelijk goed voor hebben met hun omgeving en de rest van de wereld. Op de (open) vraag ‘wat zou je willen bijdragen aan de wereld?’ worden antwoorden gegeven als:

• Zorgen dat bedrijven niet alleen met winst maken bezig zijn, maar ook ethische, sociale en milieuaspecten opnemen in hun strategie en dit ook implementeren.
• Ik zou willen dat de mensen om me heen zien dat er meer is dan deze wereld, en dat het niet alleen moet gaan om werk en geld, maar vooral om liefde tot God en elkaar. Graag zou ik me ooit inzetten in een ontwikkelingsland.
• Door je houding t.o.v. je medemens kun je laten zien dat tolerantie in het algemeen kan bijdragen aan verbeterde onderlinge verhoudingen.
• Ik zou er aan willen bijdragen om het leven van mensen die minder bedeeld zijn, te verbeteren.
• Ik zou de wereld wel wat respect willen bijdragen. In de zin van universeel respect, dus niet vanuit religie of andere geloven.
• Proberen mijn kinderen op te voeden als gelukkige, verantwoordelijke, anderen respecterende mensen en mij dus als rolmodel zijnde ook zo te gedragen. Dat wil zeggen dat ik de mening van een ander respecteer ook al ben ik het er niet mee eens. Ik probeer bewust met het milieu om te gaan en vervuiling tot een minimum te verminderen. Verder probeer ik te leven voor de mensen om mij heen en niet om geld en status te verzamelen.
• Ik wil graag goed met het milieu omgaan: afval scheiden zuinig met water, gas en stroom omgaan etc.
• Dat iedereen elkaar respecteert en christen wordt.
• Ik zou goed willen functioneren op mijn werk, eventueel promotie maken in de toekomst, ik zou graag een lieve partner vinden en samen een gezin stichtten.

Angsten: vooral voor rampspoed in naaste omgeving

Gevraagd naar zijn of haar grootste angst blijken niet de wereldproblemen, maar rampspoed in de directe omgeving de twintigers het meest wakker te houden. Grootste angst is weliswaar een ‘oorlog of terroristische aanslag’ (als eerste genoemd door 21%), maar daarna volgen toch vooral zaken als ‘dat mijn kind(eren)/ naasten iets overkomt’ (14%), ‘tegenspoed voor mijn naaste omgeving’ (12%) en ‘dat ik een ongeluk krijg/ ernstig ziek word’ (9%). Opvallend laag scoort ‘wereldwijde economische recessie’; dit wordt slechts door vijf procent genoemd.