Verstrekkende gevolgen

Veranderingen in de foetale leefomgeving kunnen verstrekkende gevolgen hebben op de geestelijke gezondheid in het latere leven. Zo is aangetoond dat stressvolle gebeurtenissen en ook bijvoorbeeld een depressie bij zwangere vrouwen invloed hebben op het zich ontwikkelende nageslacht. Het nageslacht heeft hierdoor een hoger risico op psychische problemen. De exacte mechanismen die verantwoordelijk zijn voor de effecten van stress vóór de geboorte (prenatale stress) op het mentaal functioneren als volwassene zijn echter nog steeds onbekend. Meer onderzoek naar deze processen kan een geschikte behandelwijze voor gerelateerde geestelijke aandoeningen dichterbij brengen.

Verlaagd geboortegewicht

Het is ook vastgesteld dat prenatale stress een verlaagd geboortegewicht tot gevolg kan hebben. De baby heeft dan een grotere kans op gezondheidsproblemen in het latere leven. Daarnaast is er bewijs gevonden voor een verstoorde ontwikkeling van het neonatale brein. De processen die normaliter voor de groei en specialisatie van de hersenen zorgen, worden ontregeld. Dergelijke veranderingen tijdens de vroege ontwikkeling dragen mogelijk bij aan een verhoogd risico op mentale problemen op volwassen leeftijd.

Onderzoekers hebben tenslotte aanwijzingen gevonden dat het gebruik van het antidepressivum paroxetine tijdens de zwangerschap nog na jaren schadelijke gevolgen kan hebben voor het nageslacht. In welke mate, wordt nog verder onderzocht.

Daniël van den Hove

Daniël van den Hove (1978) is sinds 2002 als onderzoeker en docent verbonden aan de vakgroep Psychiatrie en Neuropsychologie van de Universiteit Maastricht. Hij studeerde in 2001 af als medisch bioloog aan de Universiteit van Amsterdam. Hij deed vervolgens promotieonderzoek aan de Universiteit Maastricht, waar hij in 2006 promoveerde op het onderwerp ‘prenatale stress en adulte psychopathologie’. Naast zijn onderzoeks- en onderwijsfunctie in Maastricht werkt hij sinds 2007 tevens als onderzoeker binnen de afdeling Psychiatrie, Psychosomatiek en Psychotherapie aan de Universiteit van Würzburg in Duitsland. Sindsdien richt hij zich meer specifiek op gen-omgevingsinteracties als biologisch model voor het ontstaan van psychiatrische aandoeningen.