De ervaring van Frouke: Zo geëmancipeerd zijn we ook weer niet...
Tegenwoordig moeten we allemaal maar werken, terwijl vele van onze moeders en oma`s gewoon thuis bleven. Wij zijn ook groot gebracht zonder kinderdagverblijven, hebben geen trauma`s over gehouden van het feit dat je op zo`n jonge leeftijd minder contact had met andere kindjes. Ook wij zijn sociaal geworden.
Toen ik in verwachting was van mijn eerste dochter besloot ik minder te gaan werken. Ik werkte eerst 35 uur per week en dat is verminderd naar 13 uur in week, verdeeld over twee dagen.
Ik vond het best moeilijk mijn dochter twee dagen bij de oppas oma's achter te laten. Ik heb vervolgens ander werk gezocht en gelukkig ook gevonden. Vanaf dat moment werkte ik tien uur per week, verdeeld over vijf dagen van twee uur.
Toen ik in verwachting was van mijn zoon, zeiden veel mensen: 'Oh, dan zal je wel stoppen met werken na de geboorte van je zoon.' Ik was dat echter helemaal niet van plan.
Mijn zoon is inmiddels zes maanden en mijn dochter is nu vier en gaat naar school. Mijn werk is onlangs verhuisd naar een nieuw pand, waardoor er meer werk is en meer uren. Vaak ben ik pas tegen 12.00 uur thuis en heb ik nog maar heel weinig tijd voor mijn zoon want om 14.15 uur moet ik mijn dochter weer van school halen.
Inmiddels heb ik besloten toch te stoppen met werken. Je kindjes zien opgroeien en nieuwe ervaringen zien opdoen, doe je maar één keer in je leven.
Wat ik heel moeilijk vind - maar dat is mede door deze maatschappij - zijn de vreemde reacties die je krijgt als mensen de reden van je vertrek horen. Je krijgt vaak de reactie: 'Maar er zijn toch veel meer moeders die werken? En die werken zelfs nog veel meer uur!'
Klopt, maar ik ben niet één van die moeders. Ik ben ik! Ik heb samen met mijn man bewust kozen voor onze kinderen en ik vind eigenlijk dat je daar zelf voor moet zorgen.
... en laten we eerlijk zijn over emancipatie. Er zijn veel gezinnen waar de vrouw werkt, maar daarnaast nog steeds achter de potten en pannen staat én de kinderen verzorgt. Zo geëmancipeerd zijn we dan ook weer niet...
Ingestuurd door: Frouke
Ingestuurd op: 8 november 2011
