Voorweeën

Gedurende de gehele zwangerschap trekt de baarmoeder regelmatig samen. Dit worden ook wel harde buiken genoemd. Deze samentrekkingen gaan langzaam over in voorweeën.
Voorweeën komen zeer onregelmatig. De ene keer zit er een paar minuten tussen, dan weer een uur, ook de kracht van de weeën varieert. Ze kunnen vervelend zijn en vooral 's nachts kun je er last van hebben. 's Nachts is de baarmoeder het meest prikkelbaar.
Voorweeën kunnen ook wel eens voor langere tijd om de drie minuten komen. Het lijkt er dan op alsof de bevalling is begonnen maar voorweeën worden niet geleidelijk krachtiger en duren veel korter (30 - 40 seconden). Daarin verschillen ze van echte weeën, die minimaal één minuut duren en steeds krachtiger worden.

Van voorweeën krijg je geen ontsluiting, maar ze zorgen er wel voor dat het hoofdje dieper indaalt en de baarmoedermond weker wordt.

Verschillende aankondigingen

Spannend: het is nu bijna zover! Je hebt er negen maanden op moeten wachten, maar je baby gaat nu komen. Er zijn verschillende aankondigingen mogelijk en dit zal per persoon verschillen.

Eerste signalen (langer van te voren)

Een paar weken voor de bevalling kan je kindje al indalen in de bekken. Dit kan een drukkend gevoel geven op de vagina en soms zelfs een scherpe pijn uitstralen. Een prettige bijkomstigheid is dat je baarmoeder weer wat lager komt te liggen, zodat je weer wat beter kunt ademhalen.
Slijmerige afscheiding, vermengd met wat bloed (door de veranderingen aan de cervix (baarmoedermond).
Diarree: De productie van prostaglandines (stoffen die zorgen voor het samentrekken van de baarmoeder) kunnen ook diarree veroorzaken.

Het begint nu echt!

Breken van de vliezen
De weeën beginnen
Verlies van de slijmprop

Bij twijfels en niet zeker bent of de bevalling begonnen is, bel dan altijd naar je gynaecoloog of verloskundige. Zij kan je het beste advies geven.

Soorten weeën

Een wee is het krachtig en regelmatig samentrekken van de baarmoederspieren. Door dit samentrekken wordt de ruimte voor de baby kleiner en wordt de baby naar beneden gedrukt. Niemand kan je uitleggen hoe een wee voelt. Een wee heeft een aanloop, een hoogtepunt en een uitloop. Gemiddeld duurt een sterke wee vanaf het begin tot het eind ongeveer anderhalve minuut.
Er zijn verschillende soorten weeën:

Harde buiken
Braxton-Hicks contracties
Voorweeën
Echte weeën

Echte weeën versus valse weeën

Bron: De grote zwangerschap en opvoeding voor Dummies

Tijd voor actie!

Zodra je denkt dat de bevalling is begonnen, kun je de verloskundige bellen of het ziekenhuis. Mocht je het niet vertrouwen, dan kun je natuurlijk ook eerder al contact opnemen!
Het is ook helemaal geen probleem als blijkt dat je wellicht te vroeg hebt gebeld en de bevalling nog niet is begonnen. Voor je belt kun je een tijd lang de weeën in de gaten houden en kijken of ze elkaar sneller gaan opvolgen.
Wanneer je weeën elke 5 tot 10 minuten komen en pijnlijk zijn, dan is het zeker de hoogste tijd om je verloskundige te bellen. Ben je echter nog geen 37 weken zwanger dan is het àltijd noodzakelijk dat je bij weeën de verloskundige (of arts) belt! Ga niet nodeloos tijd verliezen door een schema te maken hoe de weeën komen en gaan, maar kom gelijk in actie!

Bel naar je verloskundige of arts als:

• de weeën elkaar steeds sneller opvolgen en pijnlijker worden;
• je (bijna) geen bewegingen meer voelt van je baby;
• continue een hevige pijn voelt in de onderbuik, zonder dat deze verdwijnt;
• je kindje (of navelstreng) in je vagina voelt (blijven liggen!);
• je vliezen zijn gebroken (informeer je arts wanneer het vocht groen, bruin of rood is);
• je flink bloedverlies hebt (of bloedstolsels verliest);
• je het niet vertrouwd! Twijfels = bellen!

Ligging van de foetus

De ligging van je kindje in de baarmoeder is beslissend voor het verloop van de bevalling en bepaalt of je kindje op een natuurlijke wijze geboren mag worden. Ongeveer 95% van de baby's liggen in de juiste houding, de hoofdligging. Zijn hoofdje ligt dan onderin de baarmoeder tegen de baarmoederhals aan. Het kan ook voorkomen dat je kindje in een stuitligging ligt. In plaats van zijn hoofdje ligt dan de romp van je kindje voor in de baarmoeder. Bij 3 tot 4% komt dit voor. Je hebt een stuitligging waarbij de beentjes omhoog en naast het lichaam gedrukt worden en een stuitligging waarbij een of beide voeten voor liggen.

Strippen

Als je bijna 2 weken overtijd bent kan het soms helpen om te strippen.
Om te strippen moet de verloskundige een inwendig onderzoek doen en voelen of de baarmoedermond al open staat. Als je baarmoedermond al aan het verweken en verstrijken is en je hebt 1 cm ontsluiting, dan kan je verloskundige met een vinger de baarmoedermond ingaan en de vliezen losmaken (niet kapot gemaakt dus). Door dit losmaken wordt de baarmoeder geprikkeld en komt er oxytocine vrij. Soms is dit net genoeg om je lichaam aan te zetten tot de bevalling. Het biedt geen garantie maar soms kan dit zetje net even helpen.
Het strippen kan een beetje bloedverlies veroorzaken.

De bevalling

De bevalling is het proces waarbij de baby, de placenta, de vruchtvliezen en het vruchtwater uit de baarmoeder gedreven worden. Elke bevalling is uniek maar iedere (natuurlijke) bevalling is onder te verdelen in drie verschillende fases.
De duur van de bevalling wordt voornamelijk bepaald door de duur van de ontsluiting.

Latente fase
Actieve fase of Ontsluitingsfase
De uitdrijving

Als je baby is geboren wordt hij gecontroleerd of hij goed functioneert buiten de baarmoeder. Deze controle wordt gedaan aan de hand van de Apgar-Score. Hiervoor hoeft je baby niet bij je weggehaald te worden. Het is verstandig om zo snel mogelijk na de geboorte je baby aan de borst te leggen. De reflexen van de baby om te gaan drinken zijn in het eerste uur het sterkst. De baby prent als het ware dit leermoment in en daar heb je dan profijt van in de rest van de kraamweek. Het bevordert ook de hechting tussen moeder en kind. Als je plotseling naar de OK moet, dan kan de baby bij vader op de blote buik gelegd worden. Dek de baby warm toe.
Na de geboorte van je kindje, moeten ook de placenta en vliezen (nageboorte) nog geboren worden. Je moet nog een paar keer persen om de nageboorte uit te drijven. Een placenta weegt meestal tussen de 450 en 800 gram. Belangrijk is te weten of de placenta compleet is. Het zuigen van de baby aan de tepel bevordert de placenta-uitdrijving.

Bij een eerste bevalling scheurt bij een aantal vrouwen de vagina, de schaamlippen of het weefsel tussen de vagina en de anus een beetje in. Soms is het nodig om de opening met behulp van een knip groter te maken. Na de bevalling zal je verloskundige controleren of er gehecht moet worden. Onder plaatselijke verdoving zal dit worden gedaan.

Medische indicaties

De medische indicaties waarvoor een ziekenhuisopname wordt geadviseerd zijn te verdelen in vijf categorieën:

• Indicaties die voortvloeien uit je voorgeschiedenis
• Bijvoorbeeld bij neurologische ziekten (Epilepsie, MS, psychische stoornissen, etc), interne aandoeningen (Astma, Trombose, longontsteking, hartafwijkingen, etc), aandoeningen die de zwangerschap beïnvloeden (suikerziekte, zenuwziekte, aangeboren bekkenfracturen, etc).
• Indicaties die resulteren uit het eerste onderzoek
• Een eerdere miskraam, een vroeggeboorte, bloeding na de bevalling van 1000 cc of meer, placentaloslating, etc.
• Indicaties die zich voordoen tijdens de prenatale controle
• Sterk bloedverlies, vermoeden misvorming van het embryo, buitenbaarmoederlijke zwangerschap, eiwitverlies van meer dan 100 mg per 24 uur, bloedverlies, begin van de bevalling voor de 37e week, vermoeden groeiachterstand van je baby, meerlingenzwangerschap, etc.
• Indicaties tijdens (en direct na) de bevalling
• Indicaties tijdens de kraamperiode

Extra informatie

Een doula bij je bevalling
Alles over de keizersnede
Breken van de vliezen
De weeën beginnen
Verlies van de slijmprop
Harde buiken
Braxton-Hicks contracties
Voorweeën
Echte weeën
Latente fase
Actieve fase of Ontsluitingsfase
De uitdrijving
Apgar-Score
Couveusekinderen

Artikelen

Er zijn nog geen artikelen geplaatst.

Ervaringen

Praat mee met andere ouders op het prikbord.