Voor financiële steun moet sprake zijn van een zogeheten sterke adoptie op grond waarvan een kind de Nederlandse nationaliteit heeft verkregen. Dat is het geval als bij de adoptie de familierechtelijke band met de oorspronkelijke ouders zijn verbroken en ten minste één van de adoptiefouders de Nederlandse nationaliteit heeft. Daardoor verloopt de integratie van het kind in het adoptiegezin beter en biedt het meer juridische en sociale zekerheid.

Onder de regeling vallen ook adoptiefouders die alle twee niet in het bezit zijn van de Nederlandse nationaliteit, maar wel in Nederland een gewone verblijfplaats hebben. Doorgaans raakt een kind als gevolg van de adoptie zijn oorspronkelijke nationaliteit kwijt. Wordt het kind geadopteerd door adoptiefouders zonder Nederlandse nationaliteit, dan kan het gebeuren dat het kind vanwege het nationaliteitsrecht van het land van herkomst van de adoptiefouders stateloos wordt. Dat is niet in het belang van het kind. Daarom moet zeker zijn dat het kind de nationaliteit van ten minste één adoptiefouder heeft verkregen, anders gaat de tegemoetkoming in de kosten niet door.

Een andere voorwaarde is dat de adoptie volgens de officiële procedure moet zijn afgerond. Dit betekent dat de adoptiefouders vóór de adoptie van het kind beginseltoestemming hebben gekregen en gebruik hebben gemaakt van de bemiddeling door een vergunninghouder. De financiële compensatie wordt pas uitbetaald als het kind in Nederland is aangekomen en in het gezin is opgenomen.

Het kabinet heeft de regeling gemaakt op verzoek van de Tweede Kamer (motie-Van der Vlies, Irrgang en Vendrik) met het oog op de aanzienlijke kosten van een interlandelijke adoptie. Het wetsvoorstel vervangt de fiscale aftrekmogelijkheid voor adoptiekosten die tot en met het fiscale jaar 2008 van kracht was.

De ministerraad heeft ermee ingestemd het wetsvoorstel voor advies aan de Raad van State te zenden. De tekst van het wetsvoorstel en van het advies van de Raad van State worden openbaar bij indiening bij de Tweede Kamer.