Het welkom was zonder meer hartverwarmend en het beloofde een inspirerende dag te worden. Ook waren de weergoden ons gunstig gezind, zodat we uitzicht hadden op een blauwe hemel vol zonnenschijn.
De dag begon om 11.00 uur met een begroeting van Jorge Nopaltzin Guaderrama. Deze sjamaan komt uit de Azteekse traditie het oude oervolk uit Zuid-Amerika. Tijdens zijn ritueel werden elementen gewekt en de heilige cirkel waarin iedereen verbleef gereinigd.
De bezoekers zaten in een kring rondom deze ceremonie en de meeste kinderen zaten in het midden van deze kring. Het viel mij op hoe rustig alle kinderen waren en bleven – ook de allerkleinsten!! – gedurende alle ceremonies die bij elkaar toch snel een uur duurden.

Hierop volgende de ceremonie van Dancing Thunder (Chief van de Susquehannockstam uit Florida) die middels een ritueel de vier windrichtingen openden. Bij elke trommelslag voelde je een diepe trilling door je heen gaan.
Dancing Thunder werd gevolgd door Wai Turoa Morgan (uit de Maori) die wijze woorden sprak over herening met onze voorouders. Na Wai kwam Klaus Wintersteller met zijn dansgroep die een demonstratie gaven van een krachtige Haka-dans. Een oerdans waarin aarding, jacht, kracht en wijsheid verbonden zijn met natuur en de eigen kern. Erg indrukwekkend.

Na deze oerdans was Ayako Go aan de beurt met het zingen van een Mantra, wat overigens erg indrukwekkend was en kippenvel bezorgde. Vervolgens was het de beurt aan Elliot Rivera uit Nigeria. Hij sprak enkele rituele woorden die het beeld van Afrikaanse steppe bij je opriep.
Na Ayako Go was het Ahamkara, een sjamaan uit het Altai gebergte in Siberie die verschillende krachten aanriep bij elke windrichting. Vooral zijn ritueel richting het oosten, kwam diep bij mij binnen, hetgeen mij zeer verwonderde.

Ter afsluiting was het de beurt van Orna Ralston die met een liefdevolle uitstraling sprak over haar Shamanenroots… Een mooie afsluiting.
Het was opvallend hoe kinderen rustig bleven zitten tijdens al deze ceremonies en geboeid alles over zich heen lieten komen.

Voor kinderen was er nog meer te beleven. Naast wat speelattributen was het voor kinderen ook mogelijk hun eigen dromenvanger te knutselen! Wat enthousiast door veel kinderen werd gedaan!
Al met al een prachtige dag voor klein én groot! Zeker de moeite waard een keer de sfeer te proeven en mee te maken. Een klein nadeel… het terrein is – volgens mij – alleen te bereiken via een wandeling door een soort graspad. Dat maakt het voor rolstoelbezoekers wat minder toegankelijk. Mocht je echter als rolstoelgebruiker graag het evenement willen bezoeken, informeer dan bij de organisatoren naar de mogelijkheden: 0591 580002 of info@mirre.nl.