Het is groot feest op school. De directeur is jarig. Hij wordt heel oud. Al 45 jaar. Iedere klas krijgt een grote slagroomtaart De directeur komt hem zelf brengen. Alle kinderen en Juf Bibi zingen heel hard 'Lang zal hij leven'. De directeur wordt er verlegen van. 'Ik ga vlug weer verder,' zegt hij. Ik heb het vandaag nog erg druk. Bedankt voor het zingen en laat de taart maar lekker smaken.'
'Ik vind de directeur vandaag veel aardiger,' zegt Ron. 'Anders is hij zo streng.'

Juf Bibi staat nog steeds met de taart in haar handen. Zoals gewoonlijk is het weer een grote troep in de klas. 'Waar moet ik die taart laten?' denkt Juf Bibi hardop.
'Uw stoel is de enige plaats waar niets nog staat,' zegt Lars. 'Dat is een goed idee,' antwoordt de Juf.
'Ik zet hem even daar neer. Kom kinderen, eerst gaan we opruimen. En daarna eten we de taart op.'

Nog nooit hebben de kinderen zo vlug opgeruimd. Alle laatjes zijn weer netjes. Op hun tafeltjes ligt alleen nog een schrift en een potlood. Er is nu ruimte genoeg voor een stuk taart.
Juf Bibi is bijna klaar met haar bureau. Ze gaat er nog even met natte doek overheen Dan komen de Clown en Poepie de klas binnen. 'Wij zijn in bossen geweest,' zegt de Clown. 'Heerlijk gerend. Maar oh, wat wordt je daar moe van.' ' Wij hebben lekker taart,' vertellen de kinderen. 'De directeur is jarig.'
'Ja, let jij even op, dan haal ik bordjes en vorkjes in de keuken,' zegt Juf Bibi tegen de Clown. 'Heerlijk taart, dat lust ik ook wel. Eerst wat uitrusten.' En de Clown laat zich vallen… op de stoel van Juf Bibi. Bovenop de taart. De slagroom zit overal. Op de bips van de Clown. En op de grond. Het druipt van de stoel af.

Juf Bibi komt binnen met de bordjes. 'O, jee, ik had het kunnen weten,' zegt ze. 'Natuurlijk gaat de Clown net op mijn stoel zitten. Nu hebben wij geen taart.'
'Poepie wel,' roept Lars. En inderdaad, Poepie likt de grond af. Het smaakt hem best. Maar de kinderen zijn teleurgesteld. Ze kunnen er niet eens mee lachen.
De Clown vindt zichzelf ook heel dom. Maar het is niet alleen zijn schuld. Een taart hoort niet op een stoel.

De Clown zegt: 'Ik ga even naar het toilet, mijn broek schoonmaken.' Maar hij gaat ook naar de bakker.
Vlug een nieuwe slagroomtaart halen. Want verdrietige kinderen, daar kan de Clown niet tegen. Alleen Poepie krijgt niets meer, die heeft al genoeg taart op.