Het is heel rustig in de klas. Juf Bibi leest een spannend verhaal voor.
De kinderen zijn muisstil. Hoe zal dit aflopen?

Er zit nog iemand mee te luisteren. Het is de Clown. Niemand heeft gemerkt dat hij binnen is gekomen. Hij heeft zijn mond open, zo spannend vindt hij het. Hij zit gewoon op de grond. Naast hem staat een grote tas. Ron kijkt eens goed naar die tas. Wat gek, het lijkt wel of hij beweegt. Ron stoot Yens aan. Opeens luistert niemand meer naar juf Bibi, maar zitten ze allemaal naar de tas te kijken. Aan de zijkanten zit gaas, zodat er lucht in en uit de tas kan.
‘Wat is er nu weer aan de hand?’ vraagt juf Bibi aan de Clown.
‘Waarom ben je niet stil als ik voorlees.’ ‘Ik zei niets,’ zegt de Clown verontwaardigd. ‘Ik vind het heel spannend.’

Opeens horen de kinderen een zacht geblaf. ‘Woef, woef.’ Juf Bibi hoort het ook. Het blaffen komt uit de tas.
‘Wat zit er in die tas?’ vraagt ze streng aan de Clown. Die weet even niet wat hij moet zeggen. ‘Uh, uh, ik heb een cadeautje voor je meegenomen,’ zegt hij tegen juf Bibi. Hij doet de tas open en er springt een jong hondje uit.
Alle kinderen willen hem aaien. Het hondje snuffelt overal. Hij ruikt aan de stoelpoot van juf Bibi, tilt zijn pootje op en doet een flinke plas.
‘Hij plast, hij plast,’ gilt juf Bibi. ‘Haal wat closetpapier en ruim het op,’ zegt ze tegen de Clown. De kinderen hebben de grootste lol. Wat een schattig beestje.
Het hondje gaat rustig verder. Hij zoekt een goed plaatsje uit. En jawel,
hij zakt door zijn achterpootjes en gaat op zijn gemak een drolletje draaien.
Juf Bibi heeft het niet meer. Een hond, die poept, in haar klas. Dat gaat te ver. ‘Ga weg en neem je hond mee,’ zegt ze tegen de Clown. ‘Ik dacht dat je er blij mee zou zijn. Het was een verrassing.’
Verdrietig gaat de clown naar buiten. Hij heeft de hond op zijn arm.
Samen kijken ze door het raam nog even naar binnen. Juf Bibi krijgt medelijden. De Clown wilde haar blij maken Ze doet het raam open en aait het hondje over zijn kop. ‘Ik moet nog wel even aan hem wennen,’ zegt ze tegen de Clown. ‘Maar, dank je wel. Ik noem hem Poepie.’