Liza is met haar moeder op bezoek bij oma.
Haar oma maakt mooie kleertjes voor Barbies.
Er liggen een paar jurken klaar.
Gelukkig heeft Liza Barbies bij zich.
Nu kan ze de jurken passen.
Ineens moet Liza plassen.
Ze vraagt netjes of ze naar de wc mag.
‘Heel goed van je. Dat hoef je niet te vragen,’ zegt oma trots.
‘Moet je moeder je helpen?’
‘Oma, ik ben toch al vijf.
Ik ga zelf naar de wc,’ zegt Liza.
Thuis doet ze altijd de deur op slot.
Haar broertje Lucas plaagt haar wel eens als ze op de wc zit.
Dan doet hij zomaar de deur open.
Lucas is thuis.
Toch doet Liza de deur goed dicht.
Ze moet aan een knopje draaien.

Na het plassen trekt ze door.
Bij oma staat een krukje op de wc.
Liza gaat er op staan.
Nu kan ze bij de kraan en wast haar handjes met zeep.
Oma heeft leuke zeep in een flesje.
Daarna loopt Liza naar de deur en draait het knopje om.
Maar het lukt niet!
Liza weet ineens niet meer of het knopje omhoog of omlaag moet.
Dat stomme ding zit gewoon vast.
Ze duwt en trekt aan de deur.
Er gebeurt niets.
‘Help, ik zit opgesloten!’ roept Liza ineens.
Ze hoort mama en oma aan de andere kant van de deur.
Daar heeft ze weinig aan.
Liza is bang en wil er uit!
Wat is dit voor een enge wc?
‘Rustig blijven, Liza!’ hoort ze mama zeggen.
‘Het knopje moet naar beneden wijzen.
Dan kun je er uit,’ belooft oma.
‘Het knopje wil helemaal niks!’ roept Liza.
‘O, jee. De deur klemt soms,’ zucht oma.
‘Niet bang zijn, Liza.
We helpen je wel.’
Dat is lief van oma.
Maar Liza is heel bang.
Ze rukt en trekt aan de deur.
Dan begint ze te huilen.
‘Ik ben zo bang!’ roept ze tussen twee snikken door.

‘Rustig, lieve meid. We krijgen je er wel uit,’ zegt oma.
‘Goed luisteren.
Je moeder en ik zullen tegen de deur duwen.
Dan probeer je het knopje weer.
Oké?’
‘Is…Is goed, oma,’ huilt Liza.
Ze veegt haar tranen weg.
Anders kan ze niet zien wat ze doet.
Mama en oma duwen tegen de deur.
Liza pakt het knopje beet en….het lukt!
Oma doet meteen de deur open.
Liza springt huilend in de armen van mama.
‘Arme meid. Zal ik een beker warme chocolademelk maken voor de schrik?’ vraagt oma.
Ja, dat is een goed idee.
‘Maar ik ga thuis pas naar de wc,’ zegt Liza nog half huilend.
En niet aan Lucas vertellen.’
‘Dat beloof ik, lieve schat,’ zegt mama.
Wat een eng avontuur!
Gelukkig is de chocolademelk van oma heel lekker.