Ab en An spelen: Schooltje
Eindelijk, het is vakantie. Twee hele weken vrij. Ab en An slapen uit. Ze mogen wat meer naar de televisie kijken. En spelletjes op de computer doen. Mama doet bordspelletjes met ze.
Ab heeft de hele dag de tijd om met zijn auto's te spelen en An verwent haar poppen.
Vooral Ab geniet. Hij vindt school helemaal niet leuk. De bouwhoek, ja, die is gaaf en knutselen, dat kan er ook mee door. Maar serieus werken, nee, dat is niets voor Ab. Hij kan gewoon niet stilzitten.
Op zijn kamer heeft Ab een groot schoolbord met krijtjes.
An, kom je schooltje spelen,'roept hij. Dan ben ik de meester en jij het kind.
Oke, als ik straks de juf mag zijn.'An komt eraan lopen.
Ga daar maar zitten, kind en niet wiebelen hoor!'An lacht: Jij bent streng!'
Stil zijn, we gaan eerst werken. Wie niet oplet mag niet in de bouwhoek spelen.'Ab zit helemaal in zijn rol. An voor de derde keer, niet kletsen!'
Mama hoort Ab en An spelen. Ab doet precies zijn juf na, begrijpt ze. Het kind An begrijpt er minder van. "Ik klets niet, ik ben alleen". Stomme Ab.
Ik vind schooltje spelen met jou niet leuk. Ik doe het niet meer,'zegt ze kwaad.
Je hebt het beloofd! Nu moet je het ook doen.'Ab is ook boos. Alleen als ik juf mag zijn!'zegt An.
Nee, nu heb ik geen zin meer!'
O, jee, alweer ruzie. Mam, Ab doet vervelend,' roept An.
Mama loopt de kamer binnen. Wat is dit? Waarom spelen jullie schooltje? Het is vakantie! Zullen we naar het park gaan? Ik heb nog wat oud brood voor de eendjes!'
Ja, leuk!' roepen Ab en An Vergeten is de school en de ruzie.
Vind jij het leuk op school? Wil jij later juf of meester worden?
