Ab en An spelen: Kapster
Mam, vind jij rood haar mooi?'vraagt An. Ja, ik vind dat jij mooi haar hebt!'zegt mama. Ze weet dat An liever een andere kleur haar zou hebben.
Sommige kinderen plagen haar wel eens. Rooie, stoplicht!'roepen ze dan.
Meestal trekt An er zich niets van aan, maar het zit haar toch dwars.
Als ik later kapster ben, geef ik mezelf een andere kleur. Ab's haar verf ik knal-oranje,'zegt An. Mama begrijpt dat Ab weer bezig is geweest. Hebben jullie ruzie gehad?'vraagt ze.
Hij zegt telkens stilstaan, stoppen. Ik vind het niet leuk meer,'huilt An nu.
Ab, kom eens even!'roept mama. Ab heeft achter de deur gestaan, want hij is er al. Aan zijn gezicht ziet mama dat het waar is.
Ze wordt boos. Waarom plaag jij An zo? Dat is stout!'Ab huilt ook. Het was een grapje!'snikt hij.
Dat is geen leuk grapje, je doet An pijn,'legt mama uit.
Ik zal het echt niet meer doen. Ik vind jou lief!'Ab geeft An een kus.
An veegt de kus weg, maar ze is niet verdrietig meer.
Vind je rood haar niet mooi?'vraagt mama aan Ab. Jawel. Ik hoorde het andere kinderen zeggen. Als ze het weer doen, geef ik ze een schop!'Ab draaft weer eens door.
Luister Ab,'zegt mama. Er zijn altijd domme kinderen, die anderen plagen.
Je moet net doen of je het niet hoort, maar ze niet na-praten.'
Wil je nog kapster worden?'vraagt mama aan An.
Ja! Ab, wil jij mijn klant zijn? Ga maar zitten!'
Maar niet echt knippen hoor!'Ab is een beetje bang.
Nee, het is toch een nepschaar!'An wast, knipt en kamt. Aan verven denkt ze niet meer. Ab ziet er mooi uit. An wordt vast een goede kapster!
Ben jij weleens bij de kapper geweest? Was het leuk?
Zou jij later ook kapper of kapster willen worden?
