Beertje Bas is verdrietig. Hij is zijn Knuffel kwijt.
Samen met mama heeft hij overal gezocht, maar nergens kan hij hem vinden.
Knuffel is niet zo maar een knuffel, Knuffel is de liefste en zachtste knuffel van de hele wereld!
Zonder Knuffel kan Beertje Bas niet slapen en nu is het bedtijd.
'Ik wil Knuffel,' huilt Beertje Bas zachtjes.
Ze hebben overal gekeken: in de badkamer, onder het bed, op zolder, zelfs in de wasmachine, maar waar ze ook zoeken: geen Knuffel.
Ik snap er niets van,'zegt mama. Vanmorgen zat hij gewoon in je schooltas. En vanmiddag lag hij nog op de bank. Had je Knuffel bij je toen we boodschappen gingen doen?'
Ja,'zegt Beertje Bas, Knuffel wilde mee want hij had honger.'
Misschien is Knuffel wel bij de kaasboer blijven liggen,'zegt mama.
Beertje Bas denkt diep na en schudt dan zijn hoofd.
Nee, want Knuffel wilde mee naar de slager. Voor een plakje worst.'
Zou Knuffel dan bij de slager zijn blijven liggen?'vraagt mama.
Beertje Bas denkt diep na en schudt weer zijn hoofd.
Nee, want Knuffel wilde mee naar de groenteboer. Voor een stukje appel.'
Aha,'zegt mama en ze steekt een vinger op. Dan is hij vast daar blijven liggen.'
Beertje Bas denkt weer diep na en schudt opnieuw zijn hoofd.
Nee, want Knuffel wilde mee naar de bakker. Voor een roomboterkoekje.'
Nou, hij zal nu wel geen honger meer hebben,' lacht mama.
Maar Beertje Bas kan niet lachen, hij blijft verdrietig.
Morgen zal ik bij Bakker Bever gaan kijken,'belooft mama. Maar nu is het echt bedtijd.'
Met zachte snikken kruipt Beertje Bas in bed. Hij wil niet slapen, hij wil Knuffel.
Ik heb een plan,'zegt mama terwijl ze Beertje Bas onderstopt. Zodra we Knuffel hebben gevonden, geven we hem een vast plekje. Niet meer mee naar school en niet meer mee boodschappen doen. Knuffel hoort gewoon thuis.'
Dat is een goed plannetje, mam, maar hoe moet ik nu slapen?'vraagt hij sip.
Dan gaat plotseling de bel. Mam doet open en Bakker Bever staat voor de deur.
Hallo, ik kom een ondeugende Knuffel thuisbrengen,'zegt hij. Uit een lege zak met meel haalt hij Knuffel tevoorschijn. Beertje Bas klimt gauw uit zijn bed en rent op Knuffel af. Knuffel heeft wit meel in zijn haar en zijn buikje zit zo te zien vol.
O Knuffel, daar ben je,'roept Beertje Bas blij. Snel kruipt hij met Knuffel weer in bed.
Hij heeft alle roomboterkoekjes opgegeten,'lacht Bakker Bever vrolijk.
Dan heeft hij inderdaad geen honger meer, Bas,'zegt mama. Dank u wel dat u hem thuis heeft gebracht, Bakker Bever.'
Graag gedaan, mevrouw Beer. Welterusten Beertje Bas, welterusten Knuffel.'
Welterusten,'mompelt Beertje Bas vanuit zijn bed. Hij houdt Knuffel stevig vast en zijn oogjes vallen dicht.
De volgende morgen wordt Beertje Bas wakker.
Goedemorgen, schat. Lekker geslapen?' vraagt mama.
Met Knuffel bij me wel,' zegt Beertje Bas. Wat is dat?'vraagt hij en wijst naar een lege schoenendoos. De doos is mooi beschilderd en er ligt een dekentje met een piepklein kussentje in.
Mama lacht en zegt: Dat heb ik gemaakt, een eigen bedje voor Knuffel.'Voorzichtig legt ze Knuffel in de doos en dekt hem toe. Als jij naar school bent is dit Knuffels vaste plek. Als het bedtijd is mag hij bij jou in bed slapen. Op een vaste plek kun je hem niet kwijtraken.'
Dank je wel, mam,' zegt Beertje Bas en hij zet Knuffel in de mooie doos naast zijn bed.
Vanaf die dag bleef Knuffel op zijn vaste plekje. 's Avonds pakte Beertje Bas hem bij zich in bed en 's morgens legde hij Knuffel terug in zijn eigen bedje. En nooit, nooit meer, raakte Beertje Bas zijn Knuffel kwijt.
