Kijk! Kijk, daar!
Beertje Bas ziet een spook... Een klein wit spook met een heel raar hoofd... Daar, daar achter die boom! Hij loopt er naar toe maar het spookje floept gauw weg.
Beertje Bas rent snel naar huis. Mam, mam! Ik heb een spook gezien!'gilt hij. Een echt spook, helemaal wit met een raar oranje hoofd!'
Mama is koekjes aan het bakken en kijkt verbaasd op.
Nou, dat is nog eens spannend, Bas.
Ja, vet cool. Hij deed van "hoooeeeí" en "aaahhh" en toen vloog hij weg. Ik was niet bang, hoor!'zegt hij stoer en haalt zijn schouders op.
Nee, natuurlijk niet. Ik denk dat dit een Halloween-spookje was.'
Een Hellowattes?'Beertje Bas begrijpt haar niet.
Halloween. Dat is een grote mensen griezelfeest. Iedereen verkleedt zich dan als spook of heks of iets anders griezeligs.'
En de kinderen?'vraagt Bas een beetje bezorgd. Hij vindt het nu toch wel spannend worden.
Kinderen mogen zich ook verkleden. En dan gaan ze bij de mensen rond het huis lekker lopen spoken. Als de mensen bang worden betalen ze een snoepje en dan ga je weg. Naar het volgende huis.'
Bas staat te springen van plezier: hij is dol op verkleden, én op snoep!
Mag ik ook meedoen, mam?'
Natuurlijk,' zegt mama. Vraag maar aan opa of hij je wilt helpen.' Ze steekt een vers koekje in Bas zijn mond en vraagt dan: Lekker?'
Ja, lekker. Maar mam, bestaan er ook echte spoken?'
Nou wacht maar af... Met Halloween kan het aardig spoken!' lacht mama.
Die middag maakt Beertje Bas samen met opa een prachtig pompoenmasker.
Opa heeft op zolder een echte schatkist. Er zitten mooie stenen in, verkleedkleren, oude schoenen, een zwarte hoed, een rol touw, een oude fluit en nog veel meer.
Opa trekt een groot wit kleed tevoorschijn. In het midden zitten twee gaten, net ogen.
Kom eens hier, Bas.'
Opa doet het witte kleed om Basje zijn hoofd. Dan bindt opa een stuk touw om Bas zijn buik, hij zet de pompoen op zijn hoofd en draait Bas rond: Kijk eens in de spiegel.'
Wow, wat een griezelig wit pompoenspook staat daar! O nee, het is Beertje Bas...
Goh opa, het lijkt wel echt. Ik ga snel naar mama!'
Even later loopt Beertje Bas voorzichtig naar huis. Door de gaten in het kleed ziet hij dat mama nog steeds druk is in de keuken.
Beertje Bas wil zijn moeder laten schrikken en met een diepe loeistem maakt hij enge geluiden: Hooeehoe, aahhaha, hieeh, ik ben een spook en ik kom spoken. Hoeoe, aahh, grrrrhhaahhhr geef maar gauw een koekje en dan ga ik weg...'
Mama gilt hard en komt snel met de schaal koekjes naar buiten.
Vort, jij eng spook, wegwezen. Neem maar gauw een koekje en kom hier nooit meer spoken!'
Beertje Bas neemt een handvol koekjes van de schaal en rent lachend naar de buren. Eens kijken of hij mevrouw Eekhoorn ook kan laten schrikken...
