De mening van Nande

Kinderen krijgen is geen recht.

Het krijgen en hebben van kinderen is een prachtige ervaring in het leven. Enorm vermoeiend, onzeker, onhandig, moeilijk, maar vooral mooi. Kleine mensjes die volledig van jou afhankelijk zijn; een zware opgave maar wel één die, als het goed is, voldoening geeft.
Dat de menselijke soort moet blijven voortbestaan en dat dientengevolge de voortplanting nogal belangrijk is, mag duidelijk zijn. Wat ook duidelijk is, is dat we in Nederland te weinig kinderen krijgen. Te weinig nieuwe mensen om de taken te kunnen opbrengen die nu eenmaal moeten gebeuren om onze samenleving in stand te houden en om de welvaart die we nu hebben in stand te houden. Je hoort het aan alle kanten: de AOW is niet meer op te brengen omdat er te weinig werkenden zijn, de zorg wordt steeds zwaarder belast, etc. Rouvoet heeft ons allen enige tijd geleden opgeroepen om toch vooral meer kinderen te krijgen.

Nu onderschat ik de gevolgen van dit probleem zeker niet, en ik denk inderdaad dat het goed is als vrouwen een paar jaar eerder dan nu beginnen aan kinderen en dat het echt niet verkeerd is om met zijn allen iets meer kinderen te krijgen. Maar om daarvoor nou eicellen in te laten vriezen?

Laten we onszelf weer eens ruimte gunnen om kinderen op de wereld te zetten. Werkgevers die vrouwen domweg ontslaan (of hun contract niet verlengen) wanneer ze zwanger raken, werkgevers voor wie ‘parttime’ werk begint bij 32 uur, dat zijn factoren die ervoor zorgen dat vrouwen éérst zorgen dat ze wat voet aan de grond krijgen in de maatschappij voor ze het, voor diezelfde maatschappij oh zo lastige maar oh zo nodige, moederschap aandurven.

En aan de andere kant, waarom móet je als vrouw nou per se moeder worden? Soms is de situatie er niet naar, soms komt het er niet van, soms blijk je onvruchtbaar, er kunnen 1001 redenen zijn waarom de kinderwens niet vervuld wordt. En dat zij zo. Het is vervelend, ik kan me ook voorstellen dat sommige vrouwen er echt problemen mee hebben om dit lot te aanvaarden maar niet alles is maakbaar in de samenleving. Kunst- en vliegwerk om eicellen in te laten vriezen voor ‘je weet nooit’ en dan een arts die je wel tot je vijftigste wil helpen met zwanger worden VIJFTIG!!! Tegen de tijd dat je kinderen in de puberteit zijn ben je al bijna met pensioen, kun je dan werkelijk nog mee met je kind?

Vrouwen moeten durven kiezen voor kinderen, de maatschappij kan echt niet meer zonder ons, dus als we onze kinderen niet meer tot in den treure uitstellen maar gewoon laten komen, zal de maatschappij ook wel mee MOETEN om ons als waardevolle arbeidskracht te behouden…

De mening van Ada

Ik vind dit nogal een zéér moeilijk onderwerp. Veel vragen komen bij mij naar boven. Waarom zolang wachten tot het krijgen van een kind. Kwam het nog niet uit bij carrière maken? Eerst alles bereikt hebben en als sluitstuk ook nog een kind? Voor deze groep vrouwen heb ik maar één antwoord: Nee! Arm kind die bij zo´n egoïstische moeder ter wereld komt.

Medisch is het wat anders. Vrouwen die er alles voor over hebben om moeder te worden daar kan ik mij bij voorstellen dat ze iedere strohalm vast pakken om hun droom werkelijkheid te laten worden. Maar of het verantwoord is naar het kind toe? Het is toch bekend dat er meer risico is bij oudere vrouwen om een gezond kind te baren? Nee hoe zeer ik deze vrouwen ook het moederschap gunt, ik blijf bij mijn mening, nee niet doen.

De mening van Wendie

Het invriezen van eicellen voor wensmoeders lijkt mij zeker niet wenselijk.

Natuurlijk is het voordeel dat het planmatig gezien makkelijk wordt om carriere en kinderen in te delen naar ieders persoonlijke levensstijl.
Het probleem echter is dat moeders op zo'n manier genegen zullen zijn om het krijgen van kinderen uit te stellen tot steeds latere leeftijd, en ze dan vervolgens als onervaren veertigers zich nog eens moeten gaan inleven in de wereld van play dough en pampers....en bovendien, wat gebeurt er dan met hun so-called carriere?: Is het wel verstandig om die na je veertigste (als je eindelijk de financiele vruchten van je succes kan gaan plukken) op te zeggen, in plaats van deze in je twenties of thirties te gaan combineren met kinderen? In het laatste geval staat de deur immers open om de carriere weer een enorme boost te geven als de kinderen het huis uit zijn.. Dubbel voordeel dus.
Een andere risico van eicel invriezing lijkt mij het ethische aspect. Wie heeft in godsnaam verzonnen dat je je kinderwens kunt aanpassen aan de eventuele partner die je ooit gaat krijgen? Zo van: 'Ach, met Piet heb ik er geen zin in maar als ik hem over drie jaar dump heb ik in ieder geval nog verse kansen voor Klaas?' Jeetje, hoe leg je dat later uit aan je kind? 'Mama wilde je wel, maar alleen als het puzzeltje compleet zou lijken, kind. Ga nu maar weer spelen met je Game Boy. Offeh, je playstation 2. Wat zeg je? Hoezo, antiek?????'

De mening van Wendy

Dat de techniek zover ontwikkeld is dat het überhaupt mogelijk is om eicellen in te vriezen en later te bevruchten en terug te plaatsen, is geweldig. Het geeft vrouwen en stellen die anders hun kinderwens niet hadden kunnen vervullen weer hoop. In principe ben ik het ermee eens dat iedereen daarvoor in aanmerking moet kunnen komen. Toch denk ik dat er wel een paar voorwaarden gesteld mogen worden aan de terugplaatsing. Zo moet de lichamelijke gesteldheid van een vrouw het wel toelaten. En de sociale en materiële voorwaarden voor een stabiele thuisbasis voor het kind moeten aanwezig zijn. Maar ja, daar ga je weer: waar trek je bij deze factoren de grens?

Voor wat betreft de leeftijdsgrens lijkt 50 jaar mij persoonlijk relatief oud. De kans op medische complicaties tijdens een zwangerschap is op die leeftijd erg hoog. En het is ook niet in het belang van het kind om zo’n oude moeder te hebben. De leeftijdsgrens zou voor mijn gevoel moeten liggen rond de leeftijd waarop de overgang gemiddeld genomen intreedt. Zeg 45 jaar. Mooier zou zijn als getest zou kunnen worden in hoeverre een vrouw al in de overgang verkeert, om op basis daarvan een besluit te nemen of het wel of niet verantwoord is om eicellen terug te plaatsen. Maar dat is waarschijnlijk nog toekomstmuziek.