Scheiden met kinderen - Ingestuurde ervaring van Patricia
Op de redactie ontvingen wij een uitgebreide mail van Patricia waarin zijn open en eerlijk spreekt over haar ervaring rondom haar scheiding. Al lezend kom je er al snel achter dat niet alles even vlotjes verloopt. Zij wil haar ervaring graag delen met onze andere bezoekers. Mogelijk kun je haar een hart onder de riem steken of heb je nog een goed advies?!
Hallo, ik ben Patricia, 38 jaar en heb een dochter die net vandaag 8 jaar is geworden. Probeer zoveel mogelijk informatie te lezen om mijn dochter door deze scheiding heen te loodsen. Maar nergens kan ik een verhaal vinden wat op de mijne lijkt?
‘Probeer je kind te sparen probeer ze zo weinig mogelijk slecht te praten over je ex probeer je kind zoveel mogelijk je kind buiten de scheiding te houden. Stimuleer je kind om met de andere ouder om te gaan maar wat als...?’
Ik ben verwikkeld in een vechtscheiding. Mijn ex en ik waren 16.5 jaar samen, tot hij mij op een dag vertelde dat hij verliefd was op een ander. Dat kan gebeuren maar toch had ik veel verdriet. De verliefdheid kon ik misschien nog begrijpen maar het ging verder.
Op een dag vertelde hij dat hij nooit een kind had gewild en dat dit ook mede de reden was dat hij van mij af wilde. Hij gaf aan tegen de opvoeding op te zien, de toekomstige vriendjes aan de deur, de puberteit, et cetera. Dit was een enorme klap en deze klap werd groter toen ik er achter kwam dat de vrouw waar hij verliefd op was geworden, een prostituee was. De vrouw waar hij inmiddels mee samenwoont…
Daar gaan de goede adviezen, het contact met je kind en de andere ouder te stimuleren. Natuurlijk mag hij zijn kind zien, maar liever niet met haar erbij. Maar het verhaal wordt nog gekker. Mijn schoonmoeder ging op een gegeven moment het volledige ouderschapsplan opeisen. Mijn ex kwam er niet eens in voor. Ik wilde best het contact met mijn schoonfamilie behouden, maar liever niet schriftelijk vastgelegd. Dat maakte mijn schoonmoeder zo kwaad, dat zij ging procederen en mijn volledig afbrandde tijdens de rechtszaak. Niet alleen werd ik door haar zwart gemaakt, maar ook mijn ouders werden in haar negatieve relaas betrokken. Het ging zelfs zover dat zij de kinderbescherming op mij wilde afsturen. Gelukkig kent dat hoofdstuk een happy end en heb ik deze zaak gewonnen. Daar ben ik eeuwig dankbaar voor.
Mijn ex heeft inmiddels drie keer de rechtszaak rondom het ouderschapsplan afgezegd. Hij laat zijn advocaat brieven sturen dat wanneer ik verder blijf ‘strijden’ hij onze dochter helemaal niet meer wil zien. Dan dreigt hij te vertrekken naar het buitenland.
Mijn dochter word continu door hem afgewezen, of hij komt niet opdagen onder ‘de smoes’ dat hij moet werken. Wanneer hij haar wel komt halen, zijn ze nooit alleen. Zijn moeder en zijn zus willen haar dan ook zien. Tijdens zo’n bezoek wordt er diep op haar ingesproken dat ze een slechte moeder heeft… Dan ben ik weer blij dat dit soort bezoeken maar zo weinig voorkomen… Maar hoe ga je hier nou mee om?
Misschien moet ik er bij vertellen dat mijn schoonmoeder, schoonzus en ex slachtoffer zijn geweest van incest door de vader van mijn schoonmoeder. Ook zijn ze in de steek gelaten door de vader van min ex, die van de een op andere dag niks meer van zich heeft laten horen. Dit soort dingen beschadigd mensen, diep. Maar ik wil niet dat mijn dochter hier slachtoffer van wordt! Ik wil mijn dochter beschermen.
Mensen in mijn omgeving raden mij aan het contact niet te verbreken, maar te wachten tot hij dit zelf doet. Ik verbreek het contact ook niet, maar ik maak mij wel grote zorgen. Bijvoorbeeld over de contacten die mijn ex heeft. Mijn dochter is ooit eerder door ‘een vriend’ van hem, aangerand. Voor mij ondenkbaar, maar hij gaat nu weer met ‘die vriend’ om… Mijn kind was toen slechts 5 jaar... Ik heb toen bewust gekozen verder geen aangifte hiervan te doen, om haar te beschermen en te behoeden voor allerlei verhoren.
Alle perikelen rondom de scheiding heeft zijn neerslag op mijn dochter. Ze heeft nu leerproblemen en is vorig jaar blijven zitten. Ze heeft een leerstoornis, hoewel ze nog niet precies weten wat er nou precies aan de hand is. Daarnaast heeft ze motorische problemen. Daarom vind ik het belangrijk zo veel mogelijk bij haar te zijn, want nu onmogelijk is. Ik moet vijf dagen per week werken om mijn hoofd financieel boven water te houden wat betekent dat ik er minder voor haar kan zijn, juist nu ze het extra nodig heeft.
Wie kan mij adviseren?
Hopelijk is er iemand die mij kan adviseren. Het is zo moeilijk hiermee om te gaan want hoe leg je je kind uit, dat haar eigen vader haar niet wil zien? Hoe houd je alle problemen binnen en hoe beteugel je de stress? Hoe houd ik mijn boosheid naar mijn ex en ex schoonmoeder onder controle? Hoe zorg ik dat ik werk en de verzorging/aandacht voor mijn kind zo goed mogelijk verdeel?
Hoe ga ik hiermee om, op een manier dat mijn dochter er zo min mogelijk van merkt.
Ik doe mijn best voor mijn dochter, zij is mijn leven. Maar ik wil haar ook zo graag beschermen en behoeden voor alles…
