Hoe ziet uw partij het voorstel van minister Rouvoet? Hoe zou uw partij de problematiek willen aanpakken?

De SGP vindt het positief dat er Centra voor Jeugd en Gezin komen. Ouders die op de een of andere manier problemen hebben bij de opvoeding van hun kinderen moeten op een eenvoudige manier de toegang kunnen hebben tot hulp of ondersteuning. Zeker als er erg veel problemen zijn rond een kind is het een zegen als er goede organisaties zijn waar ouders of kinderen terecht kunnen.
Een ander belangrijk punt is voor de SGP de invoering van een kindgebonden budget. Wij zijn dan ook blij dat dit voorstel waar wij al jaren voor pleiten nu een klein beetje wordt verwezenlijkt. Jammer genoeg is het voorstel zoals dat nu door het parlement is aangenomen eigenlijk niet meer dan een omzetting van de reeds bestaande kinderkorting. De SGP vindt dit een gemiste kans. Waarom zou de regering niet gewoon een eerlijke, rechtvaardige benadering kiezen die ook de kinderopvanggelden en de combinatiekortingen in het budget stopt. Dan is er pas echt sprake van een gezinsvriendelijk beleid! Nu worden in de praktijk tweeverdieners zeer sterk bevoordeeld ten opzichte van alleenverdieners. Wat aan de ene kant gegeven wordt met een gezinsvriendelijk gezicht - het kindgebonden budget - wordt aan de andere kant er weer afgehaald via de afschaffing van de overdraagbare algemene heffingskorting in de belastingen (zie ook ons antwoord op de volgende vraag). Dit is een ideologisch gedreven keuze van de regering die de SGP slecht vindt voor de ontwikkeling van het kind.
Dat brengt ons bij een ander fundamenteel punt van kritiek: uiteindelijk begint alle jeugdzorg en opvoedingsondersteuning en dergelijke aan de achterkant. Natuurlijk moeten problemen die ontstaan zijn, worden opgelost. Maar in plaats van door ze uit te besteden aan een kinderopvangbureau. Liefde, aandacht en geborgenheid voor kinderen biedt geen garantie voor succes bij de opvoeding, maar is wel een heel belangrijke basis. Dat moet het basisprincipe zijn!


Hoe denkt uw partij over het (nog meer) stimuleren van vrouwen (lees: moeders) op de arbeidsmarkt?

In het licht van het voorgaande is de SGP een tegenstander van de aan dwang grenzende aandrang van deze regering om ouders maar beiden aan het werk te krijgen. Door een beleid dat ouders uit de gezinnen haalt, is het risico zeer groot dat de problemen met jongeren in de toekomst alleen maar groter zullen worden. Zeker bij jonge kinderen is het naar onze overtuiging belangrijk dat de ouders beschikbaar zijn voor hun kinderen en niet door vermoeidheid van het gehaaste levensritme niet meer in staat zijn tot het geven van een goede opvoeding.
De huidige regering heeft concrete plannen om in betrekkelijk korte tijd de overdraagbaarheid van de algemene heffingskorting voor de zorgende partner af te schaffen. Met deze maatregel bevordert de overheid alleen maar dat ouders bijna gedwongen worden om beiden te gaan werken ook al gaat dat ten koste van hun gezin. Keuzevrijheid lijkt de laatste jaren het modewoord te zijn. En dat is een belangrijk goed. Maar als de overheid er vervolgens voor kiest om die keuzevrijheid voor ouders zoveel mogelijk tegen te gaan, dan is dat een heel vreemde ontwikkeling.


Wie gaat er uiteindelijk bepalen wat er exact in het kinderdossier wordt opgenomen, op basis waarvan wordt dit bepaald, wie gaat dit controleren? Is een elektronisch kinderdossier niet in strijd met de wet op de privacy? Welke instanties krijgen toegang tot dit dossier?

Het signaleren van problemen is belangrijk. De SGP vindt het daarom op zich een goed idee dat er een bepaalde mate van afstemming is tussen hulpverleners. Het is slecht wanneer allerlei hulpverleners zich met een gezin bemoeien, zonder dat zij weet hebben van de hulp die anderen geven. In de praktijk zal er echter wel heel zorgvuldig voor gezorgd moeten worden dat de informatie die wordt opgenomen echt beperkt wordt tot het strikt noodzakelijke. Als het EKD er toe zou leiden dat een iets andere keuze in de manier van opvoeden meteen als een risicosignaal wordt opgenomen, dan schiet het EKD zijn doel van afstemming voorbij. We moeten ver weg blijven van een soort door de staat opgelegde verplichting om de kinderen op te voeden volgens een goedgekeurde modelopvoeding waar niet vanaf mag worden gekeken. Het EKD hoort te gaan over zaken als afstemming en voorkomen van mishandeling en niet over dingen die net wat anders zijn dan men'wil. We zijn dan ook erg benieuwd naar de precieze uitwerking van het model van de minister rond de risicosignalen.

Met dank aan

Fractievoorzitter SGP Bas van der Vlies

Extra informatie

Elektronisch kinddossier