Tekst: Johan Mansveld
Het ouderschapsplan
Omdat Noah nu bijna 3 jaar oud is en gewend is geraakt aan het feit dat hij de ene week bij zijn moeder is en de andere week bij Chant en mij, leek het ons en Noah’s moeder een juist moment om een ouderschapsplan op poten te zetten. Niet alleen wordt dit geadviseerd door de overheid, maar het is voor beide partijen een prettige manier om regeltjes op te stellen en zo een leidraad te creëren die helpt om Noah een zo leuk en zorgeloos mogelijk jeugd te bieden.
Mede doordat sommige discussies in het verleden nogal eens hoog opgelopen zijn leek het ons verstandig om een neutrale derde persoon in te schakelen die ons zou helpen met het Ouderschapplan. Dit is de zus van Noah’s moeder geworden. Niet alleen is zij intelligent genoeg om te weten wat er wel en niet in zou moeten komen te staan, maar ook is ze objectief omdat haar primaire doel is om het ouderschapsplan voor Noah zo aangenaam en volledig mogelijk te laten zijn. Het laatste was voor ons al reden genoeg om het in de “familie” te houden en daarom geen “buitenstaanders” te vragen.
Beide partijen hadden een opzetje gemaakt, wat we samengevoegd en uitgewerkt hebben. Daarna hebben we in een drie en een half uur durend overleg gediscussieerd over nagenoeg alle punten die in het plan staan. Het ene punt behoeft geen overleg, terwijl natuurlijk andere punten vrij gevoelig kunnen liggen en wat meer overleg nodig hebben. We hebben er voor gekozen om het allemaal zo uitgebreid mogelijk te doen, zodat er naderhand weinig ruimte zal zijn voor discussie en onenigheden.
Na drie en een half uur was het dan zo ver; een 15 kantjes tellend Ouderschapsplan, waarin onder andere zaken staan als inschrijfadres, slaaptijden, voeding, verzorging, normen en waarden, school, zwemles, voetbal, financiën als alimentatie en kinderbijslag en het feit dat Noah volledig bij de andere ouder blijft als iemand onze woonplaats zal verlaten, in verband met dat Noah nooit de dupe mag worden en uit zijn natuurlijke habitat gehaald mag worden, omdat iemand wil verhuizen. Het ouderschapsplan is in de dagen daarna door ons vieren ondertekend en daarmee definitief gemaakt. In plaats van ellenlange discussies om alles wat er komen gaat in de nabije of verre toekomst, ruzietjes en onenigheden, hebben we gekozen om een hele hoop zaken op te schrijven in een zogenaamd ouderschapsplan. Dit is niet alleen een handige leidraad waar beide ouders zich aan dienen te houden en zo Noah een gelijk mogelijke opvoeding te geven, maar het voorkomt een hoop ellende, waar Noah vroeg of laat de dupe van zal worden. Een ouderschapsplan zou ik daarom ook aanraden aan iedereen in een soortgelijke situatie als die van mij. Er is echter wel een grote voorwaarde, en dat is dat beide partijen hun ego en persoonlijke voorkeuren volledig aan de kant moeten schuiven en bij alles nadenken over wat beter is voor hun zoon of dochter.
