Ouders maken zich ernstig zorgen over nanodeeltjes in kindervoeding en consumentenproducten
Het internationale vrouwen- en milieunetwerk WECF maakt zich zorgen dat in Nederland de industrie opgezadeld wordt met de verantwoordelijkheid voor volksgezondheid en consumentenbescherming zonder dat hiervoor de nodige informatie en het juiste wetgevingskader bestaat - in ieder geval wat betreft nanodeeltjes. Om deze redenen heeft WECF alarm geslagen bij de Tweede Kamer om aan te dringen op beschermende maatregelen voor burgers in Nederland.
Het gebruik van nanomaterialen in consumenten- en babyproducten is enorm toegenomen. Nanosilica wordt gebruikt in voedsel, in coatings voor schoenen en textiel en in verzorgingsproducten en cosmetica. De ontwikkeling van de nanotechnologie neemt in Nederland een snelle vlucht; er zijn elk jaar 10 % meer bedrijven die een gesubsidieerd project starten. 80 % van de bedrijven vraagt WBSO subsidie aan en krijgt die voor Research & Development.
“Als ouders zouden we ons zorgen moeten maken over onderzoek dat aantoont dat nanozilverdeeltjes die in kindersokken voorkomen, mogelijk zelfs letsel in de hersenen van onze baby’s kunnen aanrichten”, zegt Marie Kranendonk, oprichtster van WECF. Meerdere recente onderzoeken waarschuwen namelijk dat er een enorm gezondheidsrisico bestaat, bij blootgestelde zwangere proefdieren ontstonden zwangerschapscomplicaties, de nanodeeltjes werden aangetroffen in de placenta, in de hersenen en in de lever van de foetussen, en de foetussen vertoonden ontwikkelingsstoornissen bij de geboorte. *] Deze onderzoeken zijn een dringend teken aan de wand dat grote voorzorg is geboden.
Sascha Gabizon, algemeen directeur van WECF stelt dat nanodeeltjes eigenlijk per direct verboden zouden moeten worden in babyvoeding. Bovendien moeten prioritair maatregelen moeten worden genomen om er voor te zorgen dat zwangere vrouwen geen voedingsproducten met nanosiliciumoxide consumeren. Als je geld vrijmaakt voor toepassing en ontwikkeling dan moet er evenredig geld beschikbaar zijn voor het onderzoek naar de gezondheidseffecten en het ontwikkelen van maatregelen ter voorkoming hiervan. Het hoeft geen extra geld te kosten als de prioriteiten anders worden gelegd, aldus Marie Kranendonk.
Slechts 22% van het beschikbare budget is in de kabinetsbrief genoemd voor risico onderzoek inclusief technology assessment. Maar het is niet duidelijk wat hiervan concreet wordt uitgegeven aan verder onderzoek naar de risico’s voor de volksgezondheid. Een belangrijke vraag, volgens WECF, is of specifiek onderzoek wordt gedaan naar de effecten voor zwangere vrouwen en op de ontwikkeling van het (ongeboren) kind. Marie Kranendonk: “Wij vinden dat bescherming van de volksgezondheid de verantwoordelijkheid is van de nationale overheid. De overheid heeft zich gecommitteerd aan voorzorg, dat betekent dat voor die stoffen waarvan nu bekend is dat ze ernstige risico’s kunnen vormen, maatregelen genomen moeten worden".
* Japans onderzoek: Silica and titanium dioxide nanoparticles cause pregnancy complications in mice. Nature Nanotechnology April 2011, Kohei Yamashita et all, see Articles
