Anonieme klaagmuur
Voor alle kersverse vaders, moeders, opa's en oma's die even lekker anoniem hun hart willen luchten omdat het niet altijd makkelijk en leuk is.
Spelregels
Je mag over alles en iedereen klagen, maar houd het beschaafd - grof taalgebruik, discriminerende en/of seksueel getinte teksten zullen door de redactie van Peuteren.nl direct worden verwijderd.
Je klaagzang en/of geheim dient echter te allen tijde een relatie te hebben met het onderwerp zwangerschap, in de ruimste zin van het woord. Andere geheimen en/of klaagzangen, zullen door de redactie van Peuteren.nl direct worden verwijderd.
Even klagen = Moeder zijn is bleh. Ik heb twee jongensen een meisje maar vind moeder zijn niet leuk. Altijd regelen, niks spontaans kunnen doen. Geen parttime baan kunnen vinden en fulltime lukt niet met twee jongens en een meisje. Ik voel me gevangen en kan geen kant op. Spijt van moederschap absoluut, maar je kan en mag dat nooit zeggen, tegen niemand. Want men zou je een monster vinden, een egoist.
Even klagen = Mijn aller grootste wens was om moeder te worden, ben nu trotse moeder van een zoontje van 7 maanden. Eigenlijk vind ik dit heel erg om te zeggen maar het moedershap valt mij toch best zwaar/tegen.... Had het in mijn hoofd echt geromantiseerd... Nu blijkt dat ik best een conrole freak bent het moeilijk vindt om te zeggen maar ik eigenlijk ook echt soms tijd voor mezelf nodig heb. Ik het lastig vind om een balans te vinden tussen werk en thuis... Misschien zelf wil stoppen met werken om full time moeder te zijn. Ik het lastig vind om ook nog eens een gezellige vriendin te zijn ivm slaap te kort :) Mijn gevoelens voor mijn vriend zijn ook verandert van de nummer 1 plek naar nummer 2 of 3. En waar sta ik in het geheel wil waarschijnlijk alles te perfect... terwijl niemand perfect is maar ik probeer daar wel naar te streven... Zit momenteel in een rollercoster wat betrfet gevoel en ik hoop dat ik snel het eind punt bereikt heb en weer in balans ben :)Gezelliger voor iedereen denk ik!
Even klagen = Ja klagen dat is even wat ik wil.. En dan graag over schoonmama die me om de haverklap mailt om me te vertellen hoe ik MIJN kind op moet voeden.Terwijl ZIJ degene is die continue als ons kindje net lekker in de box aan het spelen is, er boven hangt, ontelbaar veel foto;s maakt waardoor hij helemaal overgeprikkeld raakt. Als het tijd is voor ons kindje om te gaan slapen dan vind zij dat hij wel even op mag blijven.Nee als hij naar bed moet dan moet hij naar bed.. Lieve schoonmama ik geloof dat JIJ het was die me mailde dat rust regelmaat en reinheid zooo belangrijk zijn! Lieve schoonmama : bemoei je er niet mee! Ik kon heel goed met je.. voor ik zwanger werd..
En als je iets te zeggen hebt: doe het in mn gezicht! niet via de mail. Net als ik bij jou doe!
Even klagen = het lijkt voor mij de omgekeerde wereld; de papa wilt alle rust, ruimte en tijd voor zichzelf. Hij stuurde een vriendin naar mij in het ziekenhuis tijdens het 1e ochtendbezoek, 5 uur na de bevalling en kwam zelf pas laat in de middag, omdat hij moest slapen en de vorige nacht wel 1 uur in de regen had gelopen (mijn bevalling duurde 45 uur) Dag 5 zei hij: ik heb een tijdje voor mezelf nodig en vanaf toen is hij nog maar enkele keren op bezoek geweest. Hij zegt; omdat jij geen dag en nacht ritme heb, móét ik wel ergens anders slapen. En hij beweert dat het mijn schuld is dat hij zijn eigen kind niet heeft erkend (ik had het formulier voor erkenning van de ongeboren vrucht al ondertekend in de zwangerschap, maar hij deed er niets mee). Nu na 2,5 maand vraag ik of hij me even met rust laat zodat ik ook emotioneel bij kan komen, maar respecteert mijn wens niet; hij komt en gaat wanneer hij wilt en zegt dat de situatie voornamelijk mijn schuld is, dat ik beter mijn best moet doen, terwijl hij zelf zijn verantwoordelijkheid als vader niet opneemt. Hij loopt nu zelf bij de psycholoog ivm met zijn eigen jeugd, drugsverleden enz maar wilt dat ik nu aan relatie therapie ga doen, omdat het volgens hem niet aan hem ligt. Ik wil het niet opgeven, maar zo'n vader kost me zo veel energie die ik liever aan mijn kleine lieve schat wil geven. Daarom denk ik er sterk over om het te laten uitdoven en een bezoekregeling te treffen... Daarnaast zou hij ons zo lang ik borstvoeding geef ons onderhouden, wat natuurlijk niet gebeurd. Mijn spaarcenten zijn bijna op en ik ben zelfst ondernemer, dus geen recht op normale uitkering. Daar boven op heeft hij ons ook nog laten zitten met een onafgemaakt huis; geen normale wc, geen douche...
Zijn vrienden vinden ook dat hij me heeft laten zitten en dat het tijd wordt om zijn verantwoordelijkheden op te pakken. Nu doet hij bij tijd en wijlen poeslief per sms, maar ik weet dat als ik hem zie er een hele andere ik tevoorschijn komt. Tegerlijkertijd weet ik ook dat hij mij in zijn en mijn vriendenkring probeert zwart te maken (hoe dan...enigste wat ik heb gedaan is je kind gebaard!) en zo de focus op mij probeert te leggen. Het lukt hem niet bij iedereen, maar anderen die verder van ons weg staan trappen er wel in. Hij verbied mij op activiteiten te komen waar al die vrienden zijn; mijn sociale kring wordt zo heel erg klein. Ik heb geen rijbewijs en kan dus nergens naar toe dan de straten binnen loop afstand. Zoveel geklaag, maar wel een gezonde baby! Die nu overigens wakker wordt... wel even mn hart kunnen luchten das fijn.........
Even klagen = mijn beste vriendin wil heel graag een kindje maar dat gaat niet vanzelf... ze zitten nu in de medische molen... verschrikkelijk. ik ben net 8 maanden geleden moeder geworden van mijn eerste kindje, en vind het ook erg zwaar, maar wat ben ik dankbaar dat ik een kindje heb, en dat het "gewoon" op de natuurlijke manier is gebeurd...
Even klagen = Pfff mannen zijn echt heel zielig als ze ziek zijn! Ik kan niet ziek en zielig zijn want ik ben 24 uur per dag 7 dagen in de week mama!
Even klagen = Waarom is die kinderopvang zo achterlijk duur??? Ik werk maar 2 dagen in de week maar als ik de kosten van de kinderopvang er aftrek hou ik 80 euro over!!! Ik wil dol graag werken maar...80 euro?!?
Even klagen = Ik haalde mijn dochter op van KDV gisteren, dochterlief staat al ongeduldig op mij te wachten aankleed en wel. Maar wat een vreemde jas heeft ze aan, ik vragen maar de juf zegt dat ze deze juf al de hele dag aanhad.
Dan herinnerd de juf een moeder die vanochtend met haar dochtertje was om te kijken. Bij het naar huis gaan in het gangetje pakt haar dochtertje zelf haar jas van een haakje, het haakje van mijn dochter. De juf vraagt aan de moeder nog of deze wel van haar dochter is maar deze zegt ja en helpt haar dochter de jas aan te treken. Er ligt een jas op de grond de juf kijkt in de jas maar ziet geen naam en hangt deze op mijn dochters haakje terug. 'als u dochter hier op deze KDV is aangemeld dan krijgt ze eigen haakje met haar naam, zo om verwisseling uit te sluiten en dat ze haar eigen spulletjes krijgt' De moeder bied haar excuses aan dat haar dochter haar jas op een haakje heeft gehangen van een ander kindje en dat er een jas op de grond is gevallen.
De KDV heeft wel naam van de moeder maar geen adres of telefoonnummer. Lekker is dat, zelfs onder de ogen van de juffen kan er zelfs nog uit een KDV gestolen worden want neem aan dat er opzet in het spel is.
Ik denk dat de jas op grond van het dochtertje van die moeder was. Ik heb nog niks gehoord dus denk dat ik de jas kwijt ben, heb nog geen nieuwe jas voor mijn dochter dus nu loopt ze in het andere jasje tot weekend.
Even klagen = Moet naar buiten om boodschappen te doen, bleheheheh
Even klagen = Ondanks dat ik het moederschap geweldig vind zijn er ook een aantal dingen ervan waar ik echt moeite mee heb. Ik vind het zo lastig, dat ik niet meer kan gaan en staan waar ik wil. Uiteraard weet je dit van te voren, maar nu ik eenmaal zelf moeder ben vind ik het zo lastig. -Even bioscoopje pakken- kan niet we hebben geen oppas. _ misschien wil ik weer gaan studeren- hoe doe ik dat met die kleine?- Ik zou doordeweeks willen werken ipv om het weekend- hoe doe ik dat met de kinderopvang (belachelijk duur)- zou wel weer een wereldreis willen maken (gaat niet echt met een dreumes die alleen maar rent en niet even stil kan zitten- zou weer es goed willen stappen- is ook niet echt relaxed als je om half zeven weer fris en fruitig moet zijn voor je kindje- Zulke dingen als dit, zeg ik bijna nooit tegen anderen. Omdat mij opvalt dat heel veel meiden doen, als ze moeder zijn geworden, alsof ze de perfecte moeder zijn die niets te klagen hebben!! zelfs dat is irritant!
