Karin Tiktak , Lactatiekundige
Ik ben 40 jaar en inmiddels 13 jaar moeder. Mijn 3 kinderen hebben mij ieder op hun eigen manier laten ervaren wat borstvoeding geven inhoudt. Naast mijn baan als consultant en docent was ik jarenlang werkzaam voor de Vereniging Borstvoeding Natuurlijk. Nu leid ik sinds 2005 mijn eigen lactatiekundige-praktijk. De meeste moeders geven met plezier borstvoeding. Soms zijn er echter bijzondere omstandigheden of problemen waardoor extra begeleiding nodig is. Om moeder en baby in probleemsituaties te helpen en te adviseren ga ik bij hen op huisbezoek. Je kunt bij mij ook terecht voor adviezen over kolven. Daarnaast geef ik op aanvraag een privé-cursus "Voorbereiding op Borstvoeding" aan aanstaande ouders.
En zo begon het...
Het was hemelvaart 1995. Ajax speelde die dag tegen AC milaan in de finale. Ik woonde in een 1 persoonsappartementje aan een Amsterdams grachtje. Ik was plotseling zwanger. Niet helemaal de bedoeling. Mijn vriend kreeg vlak voor de wedstrijd dat testje onder ogen.
En toch, ik bleef zwanger! En hij bleef bij me, althans, voorlopig (maar dat is weer een ander verhaal). Er werd een kerngezonde baby geboren. Ik wist niet beter dan dat die borsten voor baby's zijn, dus dronk mijn meisje met volle teugen. Ik had een goed boek over borstvoeding waar ik me suf in las. En als ik het even niet meer wist dan pakte ik de telefoon en belde de VBN. En zo dronk mijn meisje zich groot van alleen mijn melk. SUPER vond ik dat. Ze was nooit ziek, ze groeide flink en ik wist: zo heeft de natuur het bedoeld.
Nummertje 2 stond ook niet echt op de planning maar die kon ik ook niet weigeren. Vlak na de geboorte meteen aan de borst. Mijn lichaam wist wat het te doen stond dus in no-time bliezen mijn ballonnen op. Helaas was die tweede niet zo'n natuurtalent. Ze hapte niet goed, maakte m'n tepels stuk en tenslotte raakten mijn borsten overvol en ging dat over in een borstontsteking. De kolf erbij en even doorbijten. Ik had de bevalling al gehad, dus dit kon er ook nog wel bij. Ik werd wel geleid door een gigantische motivatie om dit baby'tje ook dat waardevolle voedsel mee te geven. Na die eerste periode genoten wij nog lang van de borstvoeding.
En last but not least werd ik bij mijn zoon flink op de proef gesteld. Ik had werkelijk een bevalling waar je een puntje aan kon zuigen. Netjes op een krukje in mum van tijd beheerst eruitgeperst. Maar waarom kon dat kleintje nou niet lekker gaan drinken? Ik was toch zo ervaren, ik had zoveel geleerd, ik was supergemotiveerd, en toch! Tja, een nieuwe man, een andere tong! Een tong met een kort riempje. Dan wordt happen met je tong buitenboord een stuk lastiger. Daar ga je dan met al je aanlegtechnieken. En let wel, dit keer was er al overproduktie voordat hij de tepel zoog. Van die enorme memmen en een niet-bij-mij-kunnen-drinken-baby werd ik niet echt vrolijk. Met een dubbele kolf, pap's vingers met een spuitje erlangs kreeg dit mannetje toch het goud binnen. En onze pogingen aan de borst werden rijkelijk beloond want pas in 2007 eindigde een mooie, bijzondere periode van mijn leven.
