Iris heeft al gegeten met Nathan van 1 jaar. Nathan is het zoontje van een vriendin van mij waar ik regelmatig op pas. Hij is 1 ½ jaar, en Iris en Nathan spelen graag met elkaar. Ze zijn blij als ze elkaar zien. Dus Iris wil ook eten als Nathan vast een broodje krijgt, voordat hij zijn middagslaapje gaat doen.
Als Lukas dan tussen de middag thuiskomt uit school om te eten met mij, ligt Nathan al te slapen en heeft Iris dus al gegeten. Iris hoeft dan niet meer bij ons aan tafel te zitten maar mag gewoon een boekje lezen, kleuren of zichzelf vermaken, gewoon lekker zelf spelen. Maar dat valt niet mee! Ze heeft dan al gegeten en wil dan niet meer in de kinderstoel vastzitten maar ze is wel blij als ze Lukas ziet en probeert zijn aandacht te trekken. Logisch!
Als Lukas haar even aandacht heeft gegeven en ik heb uitgelegd dat Lukas met haar gaat spelen als zijn broodje op is snapt ze dat best.

Best heel moeilijk voor haar, want als Lukas uit school komt wil ik ook zijn verhalen even horen, dus krijgt zij daardoor ook even minder aandacht. Als ze dan toch aandacht probeert te krijgen door maf te gaan doen en gek te lachen, zegt Lukas heel droog: “Mama, ze wil gewoon aandacht hoor, even negeren.”

Om dit toch zoveel mogelijk te voorkomen geef ik haar, voordat Lukas uit school komt, even extra aandacht. Zodra Lukas uit school is, mag hij eerst natuurlijk even met Iris praten. Hij is blij om haar weer te zien, maar komt ook gewoon uit school om te eten en heeft ook van alles aan mij vertellen. Als Lukas gegeten heeft en hijzijn verhalen van school heeft verteld gaat hij samen met Iris spelen totdat hij weer naar school gaat.

Als mijn grote kinderen vervelend doen en ik vraag waarom ze zo doen is het antwoord vaak: “Ik verveel me”! Als Lukas vervelend doet en ik vraag waarom, zegt hij vaak: Ik vraag om aandacht…

Extra informatie

Lees alle columns van Thirza
Lees de andere dagboeken