Zo lief
Zo bijzonder
Zo dierbaar
Als een bloem zo kwetsbaar
Een afscheid zo zwaar
Wij zullen je nooit vergeten.

Elk afscheid betekent de geboorte van een herinnering.

Salvador Dali

Als leven lijden wordt, is rusten goed

Jouw boek ligt dichtgeslagen
Maar voor ons zijn alle bladzijden uit dat boek
de liefste en mooiste herinnering
aan een mens zo bijzonder
die wij nooit zullen vergeten.

Zoveel soorten van verdriet
Ik noem ze niet
Maar het afstand doen en scheiden
En niet het snijden doet zo?n pijn,
Maar het afgesneden zijn.
M. Vasalis

Afscheid neem je enkel
van de buitenkant.

Maar één dag om te leven
Één dag om te vechten.
Jouw leven in één dag
Een heel leven lang.

God heeft gegeven en God heeft genomen

In Zijn handen ben ik geborgen.

Afscheid nemen, dat wil je niet,
het doet pijn, geeft veel verdriet.
Afscheid nemen was deze keer
"Het is goed, vecht maar niet meer".

Wie van zijn herinneringen kan genieten, leeft tweemaal.
Martialis

Heel onverwacht
maar met alles erop en eraan
ben je van ons heengegaan.
Je hebt dapper gevochten
maar je kans was zo klein
wij zijn heel trots
dat we jouw papa en mama mochten zijn.

Wij weten het niet, wij zullen het nooit begrijpen
waarom een mensenleven wordt bekort.
Waarom de ene bloem tot vrucht mag rijpen
de ander reeds in de knop verdort.

Geboorte en sterven
begin en einde
twee uitersten in het leven
die op één moment samenkwamen

Nooit zullen we het waarom begrijpen
Het leven heeft een eigen plan
Maar al wat lacht en ademt
Daar was jij een deeltje van.

Niemand die weten kan
Hoeveel ik van je hou.
Niemand die mij troosten kan
In mijn verdriet om jou.
Niemand die begrijpen zal
Hoe vreselijk ik je mis.
Niemand die beseffen zal
Hoe erg die pijn wel is.

Je bent geboren om afscheid te nemen.
Wij hadden je zoveel liefde willen geven.
In onze harten zal je altijd blijven leven.

Vol liefde en geduld werd zijn geboorte tegemoet gezien
Zijn leven was helaas veel te kort
Maar in onze harten zal hij voor altijd blijven leven.

Een klein wonder was bijna werkelijkheid geworden.
Het heeft niet zo mogen zijn.

Veel te vroeg veel te klein veel?

Geboren om afscheid te nemen?

Wat binnen in je is,
wat in je hart besloten is,
neem je eeuwig met je me ...
Marleen Weusten
Uit: "Oneindige Liefde", ISBN 90-806390-3-6

Vanaf de aarde
blijf ik aan je denken
want daar in het land
van gedachten en dromen
kan ik je mijn liefste
wensen schenken
Ik stuur ze omhoog
langs zonnestralen
die met hun warmte
mijn liefde vertalen

Waar je ook bent
ik zou het niet weten
niet in tijd of afstand te meten
maar ik heb je bij me
diep in mij
daarom ben je steeds dichtbij...

Ik zie je voor me
zo ontzettend klein
maar heel mooi
om trots op te zijn
ik mocht je niet leren kennen
ik mocht geen moeder voor je zijn
het doet pijn
de mensen vergeten
ach, ze moesten eens weten
hoe mooi je was
dan begrijpen ze pas
dat ik je niet zo snel gaan laten kan
je nog in mijn hoofd zit elke dag
ze willen er niet over horen
maar je bent echt geboren
je was ons kind
al was je zo klein

Zo'n kwetsbaar meisje en sterk tegelijk
we voelden ons met jou zo rijk
Maar helaas, je was ziek en je kon het niet meer aan
verscheurd door verdriet moesten we je laten gaan
En al was je maar voor even in ons leven
je hebt ons heel veel liefde gegeven
Ondanks al het gemis en de pijn
zal je altijd bij ons zijn

Alleen je kleine lichaam is ons weggenomen,
Niet wat je zei en ook niet wat je was?

Er is geen einde en geen begin
aan deze tocht, geen toekomst geen verleden,
alleen dit wonderlijk gespleten lange heden.
M. Vasalis