In 2000 is onze dochter Dominique* door onbekende reden overleden. Ze is doodgeboren. Op het moment dat het gebeurt ga je echt door een hel heen je verwacht niet dat je kindje op het allerlaatste moment komt te overlijden, notabene tijdens de bevalling zelf.

Je gaat naar huis en dan komt de begravenisondernemer om alles te regelen. Toen wij een begravenispolis hadden afgesloten wisten we niet eens of we wel verzekerd waren voor een kinderbegravenis. Ik gelukkig toen wel maar mijn man dus niet. Hij was bij RVS verzekerd en ik destijds bij Monuta.

Je staat er eigenlijk helemaal niet bij stil hoe het allemaal in zijn werk gaan en al helemaal niet wat de keus was voor een kistje. Ik moet heel eerlijk zijn want eigenlijk sta je er ook helemaal niet bij stil en toen die meneer het met ons ging regelen werd het al gauw een standaart kistje wit. Maar écht keus hadden we niet voor haar. Ons lieve kleine meisje is dus begraven in een wit kistje met hele mooie bloemen alles in het roze met wit.

Bij ons was het dus niet zo dat we echt de keus hadden voor haar. Anders hadden we het zeker wel anders gedaan. Misschien dat het toen ook niet zo was met mandjes en dergelijke dingen. Het moet eigenlijk gewoon zijn dat je voor een kindje dat je altijd gewoon een keus moet kunnen maken voor wat voor kistje of mandje zou willen. Ongeacht wat voor verzekering je eigenlijk ook hebt.

Ik vind het fijn dat er eens aandacht aan gegeven wordt met het overlijden van een kindje dat is zo pijnlijk en ook vaak heel erg taboe wordt heel snel weg gestopt en vaak mag je er ook niets over praten omdat je misschien het kindje nooit echt hebt gezien. Die ervaring hebben wij.

Ingestuud door: Jacqueline den Boer
Ingestuurd op: 27 september 2008